US 🔉
UK 🔉
plat·eau¹
/'pl&tJU; US pl&'toU/
noun (plural plat·eaux atau plat·eaus /'pl&tJUz; US pl&'toUz/)
1 dataran tinggi
2 masa tanpa pertumbuhan setelah pertumbuhan yg pesat; masa kestabilan
▪ The economy has reached a plateau.
Ékonomi telah mencapai masa tanpa pertumbuhan.
plat·eau²
/'pl&tJU; US pl&'toU/
verb [-object]
[+ (out)]
mencapai masa kestabilan
▪ Inflation has plateaued out.
Inflasi telah mencapai masa tanpa pertumbuhan.